مینو دشت

مینودشت


مینو دشت در منتهی الیه شرق استان گلستان واقع گردیده است و از شمال با جمهوری ترکمنستان دارای 126 کیلومتر مرز مشترک، از جنوب با استان سمنان، از شرق با استان خراسان و از غرب با گنبد کاووس ارتباط دارد. این شهرستان دارای سه شهر مینو دشت، کالیکش و کلاله و چهار بخش و دوازده دهستان می باشد.
ناحیه مینودشت در گذشته "کبود جامه" و تا سال 1318 ه. ش. "حاجی لر" خوانده می‌شد. در نیمه دوم این سال به مینودشت تغییر نام داد و در سال‌های اخیر به شهرستان مستقلی تبدیل شد. درباره نامگذاری این شهر به حاجی لر، گفته‌اند که محمد حسن خان جلایر اعلام استقلال کرد و خود را فرمانروای این ناحیه خواند. پادشاه ایران برای سرکوبی او لشکر فرستاد، وی به دژ ماران پناه برد. یکی از معتمدین او به نام حاجی، با گرفتن رشوه از فرمانده لشکر اعزامی، محمد حسن خان را به دام انداخت. ماران کوه و پیرامون آن، به عنوان پاداش به حاجی واگذار شد و از این زمان، این سرزمین را "حاجی لر" نامیدند. درباره تغییر نام حاجی لر به مینودشت نیز گفته می شود: "رضا خان پهلوی" دوره سربازی خود را در اینجا می گذراند. شبی در خانه یکی از دوستان خود در این شهر میهمان شد. صاحب خانه در خواب دید روزی او پادشاه ایران می شود و خوابی که دیده بود برای رضا خان تعریف می کند که رضا خان در آن زمان حرف او را نمی پذیرد. پس از چندین سال که رضا خان پهلوی پادشاه شد به دیدن دوست خود به حاجیلر (نام قدیم مینودشت) آمد اما با خبر شد که دوستش به دیار باقی شتافته است رضا خان در حین برگشت به تهران دستور داد نام حاجیلر را به مینودشت تغییر دهند و از آن پس نام این شهر مینودشت شد.
این شهرستان دارای دیدنی های فراوانی است که از آن میان می توان به موارد زیر اشاره نمود: آبشار لوه، قلعه بوقوتو، چشمه لال، آبشار گلستان، زیارتگاه پیربخش، غار کیارام، پارک ملی گلستان، پارک و جنگل باقرآباد، پارک جنگلی چهل چای یا آق چشمه، موزه حیات وحش پارک ملی، موزه تاریخ طبیعی پارک ملی، میل گنبد، بقعه دانشمند، امامزاده یحیی بن زید، خرابه های شهر جرجان، میدان سوار کاری اسبدوانی، سد گلستان، بازارچه مرزی اینچه برون، تالابهای آلماگل، آلاگل و آجی گل، یاریم تپه و قلعه ماران.

پارک ملی گلستان

از مهمترین گردشگاه های این شهرستان می توان به پارک ملی گلستان که نخستین پارک ملی ایران محسوب می شود اشاره کرد. این پارک با 92 هزار هکتار از جمله پارک های ملی ثبت شده بین المللی است و یک حیات کامل طبیعی در آن جریان داشته و همه ساله پذیرای تعداد کثیری از محققان و پژوهشگران و اندیشمندان اکولوژیست و همچنین مسافران است. وجود رودخانه های جاری، چشمه سارهای پر طراوت و آبشارهای چشمگیر بر زیبایی های این منطقه افزوده است.

منبع:سایت جامع گردشگری ایران

/ 0 نظر / 38 بازدید